Το Πάρτυ Των Ογδοηκοστών Σου Γενεθλίων

Το Πάρτυ Των Ογδοηκοστών Σου Γενεθλίων

Το Πάρτυ Των Ογδοηκοστών Σου Γενεθλίων

Ήρθε η μέρα των 80ηκοστών σου γενεθλίων. Το τραπέζι έχει στρωθεί, το σπίτι έχει ετοιμαστεί για να υποδεχτείς τους καλεσμένους σου. Περιμένεις όλα τα αγαπημένα σου πρόσωπα: φίλους, συγγενείς,την οικογένεια σου. Σήμερα θα είναι όλοι εκεί,ακόμα και άνθρωποι που έχεις να δείς χρόνια αλλά παρέμειναν πάντα μες την καρδιά σου.

Πέρασε πολύς χρόνος από την ημέρα που γεννήθηκες.

29200 μέρες

700800 ώρες

Όμως ο χρόνος είναι σχετικός και συχνά μπορούμε να ζήσουμε σε μία ώρα ότι δεν έχουμε ζήσει για μήνες ή χρόνια. Άλλοτε κυλάει αργά κι άλλοτε γρήγορα, ανάλογα με το πόσο η κάθε μας εμπειρία πλησιάζει στον πυρήνα του εαυτού μας και τις πραγματικές μας επιθυμίες.

Ο χρόνος μας φθείρει, μας θεραπεύει, μας μεταβάλλει, μας παρασύρει στην ακατάπαυστη ροή του. Δεν μπορούμε να απαλλαγούμε από τον χρόνο και από τα όσα συνεπάγεται.

Γι’αυτό και σήμερα, ογδόντα χρόνια μετά από την ημέρα που ήρθες στον κόσμο, θα ήθελα να σου ζητήσω να κοιτάξεις πίσω. Να ψάξεις μέσα στις αναμνήσεις σου, τις σκέψεις σου, να δείς εάν έζησες τη ζωή σου ώς ο ιδανικός σου εαυτός.

Ίσως θα ήταν πιο έυκολο να κρυφακούσεις τις συζητήσεις των καλεσμένων σου, αφότου έρθουν και συζητούν μεταξύ τους για σένα.Τι θα ήθελες να λένε για σένα και για το ποιός ήσουν στη ζωή σου; Τι άνθρωπος ήσουν; Τι δημιούργησες; Γιατί είσαι σημαντικός για εκείνους; Εάν υποθέσουμε πώς στην περισσότερη ζωή σου υπήρξες ο ιδανικός σου εαυτός;

Πώς θα ήθελες να είχες περάσει όλα αυτά τα χρόνια; Τι ήταν το σημαντικότερο για σένα στη ζωή σου;Τι διεκδίκησες που είχε ζωτική σημασία για σένα;Για ποιά πράγματα νιώθεις περηφάνεια και εκπλήρωση;

Πώς νιώθεις καθώς κοιτάς πίσω στο χρόνο;

Εναλλακτικά

Εάν δεν είχες ζήσει τη ζωή σου εκπληρώνοντας αυτό που είναι σημαντικό για σένα, τι θα άλλαζε τη μέρα των 80ηκοστών σου γενεθλίων; Προσπάθησε να φτιάξεις μια εικόνα στο μυαλό σου.

Εάν είχες περιορίσει τη ζωή σου μόνο γύρω από επιλογές που σου δίνουν ασφάλεια αλλά όχι απαραίτητα εκπλήρωση, εάν δεν είχες υπάρξει ο ιδανικός σου εαυτός ή δεν είχες διεκδικήσει να ζήσεις σύμφωνα με τις αξίες σου, πως θα ήταν η σημερινή μέρα;

Τι θα ένιωθες καθώς κοιτάς πίσω;

Ερχόμαστε στη ζωή με τα μάτια κλειστά. Μετά από το ζεστό και σκοτεινό περιβάλλον της μήτρας, μας παίρνει μέρες να συνηθίσουμε το φως και να διατηρούμε τα μάτια μας ανοιχτά για περισσότερο διάστημα. Εάν και συχνά δεν ερχόμαστε στον κόσμο όλοι με τις ίδιες δυνατότητες, έχουμε όλοι τις πιθανότητες να ζήσουμε μια γεμάτη ζωή.

Ας κρατάμε τα μάτια μας ανοιχτά, ας μη φοβόμαστε το φως.

Δεν είμαστε φτιαγμένοι για να ζούμε στο σκοτάδι, ούτε σε υπερβολικά προστατευμένα περιβάλλοντα.

Δεν χρειάζονται 29200 μέρες για να συνειδητοποιήσουμε τι μπορεί να χάσαμε.

Ας γίνουμε η καλύτερη έκδοση του εαυτού μας

Ας γίνουμε εμείς.

 

Από Μαρία Μεραμβελιωτάκη-Simon via happymind.gr

5 Τρόποι Για Να Ενισχύσεις την Εσωτερική Σου Δύναμη

5 Τρόποι Για Να Ενισχύσεις την Εσωτερική Σου Δύναμη

5 Τρόποι Για Να Ενισχύσεις την Εσωτερική Σου Δύναμη

Αρκετοί άνθρωποι όταν αρχίζουν ψυχοθεραπεία, πέρα από το πρόβλημα που τους απασχολεί, διακατέχονται και από συναισθήματα θυμού και απογοήτευσης με τον εαυτό τους που δεν τα κατάφεραν μόνοι τους, που δεν ήταν τόσο δυνατοί όσο έπρεπε για λύσουν τα θέματα τους.

Σχεδόν πάντα απαιτούμε από τον εαυτό μας να είναι λογικός, δυνατός, σκληρός, να μην έχει αρνητικά συναισθήματα, να είναι σχεδόν άτρωτος. Η ευάλωτη, πληγωμένη μας πλευρά είναι για πολλούς από εμάς ντροπιαστική, άβολη, ανεπιθύμητη. Φτάνουμε στο σημείο να αποδοκιμάζουμε έντονα τον εαυτό μας, τα λάθη μας και τις αδυναμίες μας. Προσπαθούμε να φορέσουμε το προσωπείου του «σκληρού» πρώτα απ’ όλα για να πείσουμε τον εαυτό μας βέβαια.

Αυτή η άρνηση της αδυναμίας μας και το αποπειρώμενο μασκάρεμα της έχει συνήθως το αντίθετο αποτέλεσμα. Τα δυσάρεστα συναισθήματα που βιώνουμε στοιβάζονται μέσα μας προκαλώντας μία αργή αλλά σίγουρη αποδυνάμωση.

 

Για να ενισχύσεις την «εσωτερική σου δύναμη»,

 

  1. Συνειδητοποίησε πώς η ανθρώπινη φύση είναι φτιαγμένη έτσι ώστε να βιώνει όλο το εύρος των συναισθημάτων: από την ευτυχία και τον ενθουσιασμό μέχρι τη λύπη, το θυμό, την ντροπή. Επίσης πως θα ήταν πραγματικά δύσκολο να είμαστε καλά σε όλους τους τομείς, πάντα. Υπάρχουν περίοδοι επιτυχίας όπως και αποτυχίας, περίοδοι προσωπικής εκπλήρωσης και άλλες που κάτι μας λείπει. Όπως δεν απορρίπτεις τις καλές σου στιγμές, προσπάθησε να δείξεις λιγότερη αποδοκιμασία στις στιγμές που δεν είναι και τόσο καλές. Αυτές οι στιγμές δεν είναι ευχάριστες αλλά εάν προσπαθείς να τις κατανοήσεις καλύτερα ίσως να είναι ευκαιρίες για βελτίωση. Ακόμα κι αν δεν πιστεύεις πως θα μπορούσε να βγεί κάτι καλό από αυτές, σίγουρα δεν θα διαρκέσουν για πάντα: αυτός είναι ο κύκλος της ζωής.
  2. Απόφυγε να συγκρίνεις τον εαυτό σου με τους άλλους. Η σύγκριση είναι ένα από τα πιο υπονομευτικά παιχνίδια που παίζει το μυαλό μας: Γιατί ο τάδε να είναι πιο επιτυχημένος; Γιατί να είμαι μόνος μου ενώ όλοι οι άλλοι έχουν βρει έναν σύντροφο; Γιατί να πρέπει να προσπαθώ πάντα περισσότερο ενώ στους άλλους όλα έρχονται ευκολότερα; Γιατί να νιώθω χάλια ενώ οι άλλοι γύρω μου φαίνονται μια χαρά; Τέτοιου είδους συγκρίσεις υπονοούν ότι είμαστε υποδεέστεροι και δημιουργούν πλήγμα στην αυτοεκτίμηση μας. Αντί να συγκρίνεις, επικεντρώσου στο να καταλάβεις ποιες είναι οι επιθυμίες και οι στόχοι σου. Άρχισε βάζοντας μικρούς και βραχυπρόθεσμους στόχους οι οποίοι είναι ευκολότερο να πραγματοποιηθούν άμεσα.
  3. Μίλησε στον εαυτό σου με βαθιά κατανόηση και συμπόνια. Όταν πιέζεις, επικρίνεις, θυμώνεις και απογοητεύεσαι με τον εαυτό σου, τα αρνητικά συναισθήματα αυξάνονται, έτσι και το αίσθημα της αδυναμίας μέσα μας. Ο εαυτός μας γίνεται κάτι ασήκωτο που πρέπει να κουβαλάμε παντού. Όταν αρχίσουμε όμως να δίνουμε ζεστασιά και αγάπη στον εαυτό μας, να του μιλάμε με σεβασμό, κατανόηση και κάποια αισιοδοξία, η αυτοεκτίμηση και η δύναμη μας ενισχύονται.
  4. Εξάσκησε την προσοχή σου στο εδώ και τώρα. Το μυαλό μας περιπλανάται αδιάκοπα στο παρελθόν και το μέλλον. Μας προσφέρει ερμηνείες, αξιολογήσεις, κρίσεις, προβλέψεις οι οποίες δύνανται να μας αναστατώνουν και να μας στερούν την παρούσα στιγμή. Μαθαίνοντας να είμαστε παρόντες στο εδώ και τώρα, μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε και να κάνουμε αυτό που είναι σημαντικό για εμάς χωρίς να διασπόμαστε και ν ’αποδυναμωνόμαστε από την αέναη φλυαρία των σκέψεων μας. Η φύση του μυαλού είναι έτσι κι αλλιώς ακριβώς αυτή. Όμως εμείς δεν χρειάζεται να το υπακούμε πιστά ή να το πιστεύουμε , ειδικά όταν οι σκέψεις που μας παρουσιάζει, δεν μας βοηθούν να νιώσουμε καλά ή να εκπληρώσουμε όσα έχουν σημασία για εμάς.
  5. Αναλογίσου τι είναι για σένα πραγματικά σημαντικό στη ζωή και τι ακριβώς θέλεις ν’ αλλάξεις, να επιτύχεις ή να δημιουργήσεις. Ποιος είναι ο ιδανικός εαυτός σου όσον αφορά τις οικογενειακές σχέσεις για παράδειγμα; Το επαγγελματικό; Την κοινωνική ζωή; Τις υπόλοιπες σχέσεις; Την υγεία σου; Όταν ξέρεις τι θέλεις να επιτύχεις είναι ευκολότερο να θέσεις στόχους και να προσπαθήσεις να τους πραγματοποιήσεις. Θυμήσου ότι στην διαδρομή για τη πραγματοποίηση αυτών των στόχων, ίσως να συναντήσεις εμπόδια, ίσως παροδικά να κουραστείς, να αισθάνεσαι πώς χάνεις τη δύναμη σου. Αυτό είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας. Όταν συμβεί, δώσε στον εαυτό σου τη φροντίδα που χρειάζεται και ενίσχυσε τον να συνεχίσει, όταν νιώσει έτοιμος, την διαδρομή του προς την εκπλήρωση.
100 λόγοι για να είμαστε ευγνώμονες σήμερα

100 Λόγοι Για Να Είμαστε Ευγνώμονες Σήμερα

100 λόγοι για να είμαστε ευγνώμονες σήμερα

Από τον Daniel Dowling

Άρχισα την πρακτική της ευγνωμοσύνης σε μια στιγμή που χρειαζόμουν απεγνωσμένα βοήθεια για να δώ το καλό στη ζωή μου.

Οι αποτυχημένες σχέσεις και η πληγωμένη μου καρδιά με είχαν κάνει να τυφλωθώ στα απίστευτα δώρα που μου είχε δώσει το σύμπαν, και ήμουν βυθισμένος στην κατάθλιψη για τρία χρόνια. Δεν μπορούσα να επικεντρωθώ σε τίποτα εκτός από αυτό που είχα χάσει και η ευτυχία φαινόταν σαν ένα αστείο.

Όσο πιο πολύ επικεντρωνόμουν σε όλα όσα για τα οποία δεν ήμουν ευγνώμων για, όπως και η αγάπη που είχα χάσει, τόσο λιγότερο έκανα πράγματα που με ευχαριστούσαν.

Η κατάθλιψη είναι κάτι κοινό και συμβαίνει σε πολλούς από εμάς σε κάποια στιγμή της ζωής μας. Αλλά όσο περισσότερο βυθιζόμουν σε αυτή, τόσο πιο αδύνατη φαινόταν η ευτυχία. Μετά το τρίτο έτος της κατάθλιψης μου,  άρχισα ν’ αναλογίζομαι εάν η ζωή μου άξιζε να τη ζώ.

Μετά τυχαία έπεσε τα χέρια μου το audiobook του Zig Ziglar ,“Θέα από ψηλά»( A View From the Top). Έμαθα πως το να προσφέρουμε στους άλλους βοηθά να καλλιεργήσουμε μια βαθιά αίσθηση ευτυχίας και πως η ευγνωμοσύνη λείπει από τους περισσότερους ανθρώπους. Αμέσως άρχισα μια πρακτική ευγνωμοσύνης, με επίκεντρο τους σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή μου και τα πολλά δώρα που είχα να μοιραστώ με τους άλλους.

Ήταν μια δύσκολη μετάβαση, επειδή υπήρχε αρκετή αρνητική δυναμική να αντιστραφεί. Οι συνήθειες είναι σαν δρόμοι, όσο περισσότερο τους ταξιδεύεις, τόσο πιο εύκολοι γίνονται να τους ακολουθείς. Αλλά έμεινα πειθαρχημένος με τη νέα μου συνήθεια και επέλεξα να κάνω σκέψεις ευγνωμοσύνης ακόμα και όταν ένιωθα να χάνω τις ελπίδες μου. Μέσα σε δύο χρόνια, η πρακτική ευγνωμοσύνης μετατράπηκε σε έναν τρόπο ζωής, και σήμερα απολαμβάνω τους καρπούς.

Ζώ κάνοντας αυτό που αγαπώ ως συγγραφέας, και έχω κάνει διαφορά στις ζωές χιλιάδων ανθρώπων μέσα από την εργασία μου, γιατί μετατόπισα το κέντρο βάρους μου από αυτό που μου έλειπε σε αυτό που είχα.

Εάν νιώθετε κι εσείς απογοήτευση, να 100 λόγοι για να είστε ευγνώμονες σήμερα:

 

  1. Η αναπνοή στους πνεύμονές σας
  2. Η καρδιά σας που εργάζεται σκληρά για να σας κρατά ζωντανούς
  3. Το φαγητό που τροφοδοτεί την εμπειρία σας
  4. Η πάντα παρούσα δυνατότητα να λαμβάνετε καλύτερες αποφάσεις από την τελευταία σας
  5. Η δυνατότητα του εγκεφάλου και της μνήμη σας που σας επιτρέπει να μάθετε από τα λάθη σας
  6. Η ελευθερία να κάνετε απεριόριστα λάθη στο δρόμο σας προς την αυτο-βελτίωση
  7. Η ατελείωτη προσφορά σοφίας που παρέχουν οι άνθρωποι και τα βιβλία
  8. Τα φυσικά σας ταλέντα που γεννηθήκατε για να μοιράζεστε
  1. Οι προκλήσεις που σας επιτρέπουν να αναπτυχθείτε
  2. Τα επιτεύγματα που έχουν βελτιώσει τη ζωή σας
  3. Η μητέρα και ο πατέρας σας, οι οποίοι σας έδωσαν τη ζωή σας
  4. Το διαδίκτυο
  5. Το χιούμορ
  6. Οι γλυκείς σας φίλοι, τα σκυλάκια ή οι γάτες, αν είστε το είδος του ατόμου
  7. Ο ζεστός ήλιος στο δέρμα σας
  8. Η ομορφιά και η ζωή στη φύση
  9. Οι αισθήσεις σας που σας επιτρέπουν να βιώσετε την ομορφιά
  10. Το καθαρό πόσιμο νερό
  11. Η υγεία σε οποιαδήποτε ποσότητα
  12. Τα χέρια, τα πόδια, τα πόδια και τα χέρια που σας δίνουν ελευθερία κινήσεων
  13. Το αγαπημένο τραγούδι που σας ενθαρρύνει όταν αισθάνεστε ότι θέλετε να τα παρατήσετε
  14. Οι καλλιτέχνες που αγωνίζονται για τη δημιουργία ομορφιάς για τους άλλους
  15. Το δώρο της γλώσσας
  16. Η ικανότητα να διαβάζετε
  17. Η ικανότητα να μαθαίνετε από τα λάθη και τα επιτεύγματα των άλλων
  18. Η βοήθεια που είναι πάντα εκεί όταν τη ζητήσετε
  19. Η στέγη πάνω από το κεφάλι σας
  20. Τα λαμπρά αστέρια στον καθάριο νυχτερινό ουρανό
  21. Η έμπνευση που σας βγάζει έξω από τη ζώνη άνεσής σας
  22. Οι άνθρωποι που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους για να εμπνέουν τους άλλους
  23. Τα παιδιά που σας θυμίζουν να είστε παιχνιδιάρικοι και περιπετειώδεις
  24. Η δυνατότητα να συνδεθείτε με την οικογένεια και τους φίλους σας οπουδήποτε στον κόσμο (Skype)
  25. Τα καρότα και τα μοναδικά διατροφικά τους οφέλη
  26. Τα οικογενειακά αγροκτήματα που έχουν δεσμευτεί για την παραγωγή οργανικών και βιολογικών τροφίμων
  27. Η νέα αρχή που σας δίνεται κάθε μέρα
  1. Η βροχή
  2. Η Ελπίδα
  3. Ο πόνος που θυμίζει την ανάγκη αλλαγής
  4. Τα όνειρά μας
  5. Οι άνθρωποι που προσεύχονται για σας κάθε μέρα, χωρίς να το συνειδητοποιείτε
  6. Οι δύσκολες στιγμές που σας έκαναν αυτό που είστε
  7. Αυτόματη χύτρες, ψυγεία, κλιματιστικά, και κάθε ευκολία που σας εξοικονομεί χρόνο
  8. Γυμνά πόδια στο γρασίδι
  9. Όλοι οι οργανισμοί στο έδαφος που υποστηρίζουν τη ζωή στη γη
  10. Η ηλεκτρική ενέργεια
  11. Όλα οι καλοί δάσκαλοι που σας βοήθησαν να φτάσετε την δυνατότητα σας
  12. Κάθε αποτυχία που οδήγησε στην επιτυχία σας και ο κάθε άνθρωπος που σας ενθάρρυνε να συνεχίσετε
  13. Οι κακεντρεχείς που σας βοήθησαν οικοδομήσετε ανθεκτικότητα λέγοντας, «Όχι, δεν μπορείς!»
  14. Το γεγονός ότι κάθε τροφή που χρειάζεστε για να είστε ευτυχισμένοι και υγιείς βρίσκεται σε μικρή απόσταση με το αυτοκίνητο
  15. Οι οδοκαθαριστές που κρατούν τους δρόμους καθαρούς
  16. Το τυχαία χαμόγελο που λάβατε την τελευταία δύσκολη μέρα σας
  17. Εκείνο το ένα ταμείο που μπορείτε πάντα να βασιστείτε για να φωτίζει την ημέρα σας
  18. Η φωτοσύνθεση, και το γεγονός ότι η ομορφιά της φύσης εργάζεται για να σας κρατήσει ζωντανό
  19. Τον ένα φίλο που είσαστε σε θέση να υπολογίζετε μέσα από κάθε στάδιο της ζωής σας, ακόμα κι αν αυτός ο φίλος είστε εσείς
  20. Οι νέοι φίλοι που δεν έχετε ακόμα συναντήσει και τις όμορφες στιγμές που δεν έχετε ζήσει ακόμα
  21. Το αγαπημένο σας μέρος για να συλλέξετε τις δυνάμεις σας όταν είστε συγκλονισμένοι
  22. Τα ηλιοβασιλέματα που κάνουν τον ουρανό να εκρήγνυται με ροζ πυρακτώσεις, τα ροδακινί, τα μοβ, τα πορτοκαλί και χρυσά
  23. Η εκπαίδευση σας
  24. Το κάθε ένα από τα τρισεκατομμύρια των κυττάρων στο σώμα σας που εργάζονται σκληρά, ώστε να μπορείτε να ζείτε
  1. Εκείνο το δύσκολο άτομο που σας δυσκολεύει να παραμείνετε ευγενείς
  2. Οι γιαγιάδες και παππούδες σας οι οποίοι βοήθησαν να γίνει η παιδική σας ηλικία τόσο ξεχωριστή
  3. Αυτοί οι ξεχωριστοί άνθρωποι που γέμισαν τις στιγμές που έλειπαν οι γονείς ή οι παππούδες και γιαγιάδες
  4. Οι μπανάνες και το φυστικοβούτυρο (ή το αγαπημένο σας κέρασμα)
  5. Φρέσκες ψημένες μπαγκέτες που είναι τραγανές στο εξωτερικό και αφράτες στο εσωτερικό (και άλλα νόστιμα τρόφιμα)
  6. Η πνευματική ανάπτυξη που έχετε καταφέρει (δώστε στον εαυτό σας κάποιο έπαινο!)
  7. Η ανανέωση της άνοιξης
  8. Ο χαλαρωτικός ήχος του νερού ρέει αργά
  9. Κήποι με φρέσκα βότανα, ακόμα και αν είναι μόνο στο περβάζι του παραθύρου σας
  10. Το YouTube, για κάθε φορά που θα χρειαστεί να επιδιορθώσετε το αυτοκίνητο ή τον υπολογιστή σας, και ειδικά όταν χρειάζεστε ένα γέλιο.
  11. Όλα τα αποσπάσματα και τα γνωμικά που σας εμπνέουν
  12. Καλό τυρί, και υποτιμημένοι φιλόσοφοι
  13. Οι πόρτες που έκλεισαν στις ευκαιρίες που θέλατε, αλλά δεν χρειαζόσασταν
  14. Τα παράθυρα που ανοίγουν, όταν σχεδόν σας είχε εγκαταλείψει κάθε ελπίδα
  15. Όλες οι τυχαίες περιστάσεις που σας θυμίζουν να μη χάνετε την πίστη σας
  16. Όλα όσα έχουν να κάνουν με την καρύδα: το πετρέλαιο, το νερό, το παγωτό, το αλεύρι, η κρέμα , πίτα, κ.λπ.
  17. Οι δυσκολίες που μας μετατρέπουν σε ανθρώπους πιο ικανούς, δοτικούς, συγχωρητικούς, κατανόηση.
  18. Το αδύνατο, για μας εμπνέει και να επεκτείνει τα όρια μας
  19. Ένα ζεστό ντους που αλλάζει εντελώς τον τρόπο που βλέπετε τα πράγματα
  20. Το καλό ψωμί χωρίς γλουτένη
  21. Η ακρόαση καλών ειδήσεων
  22. Το να δίνετε καλές ειδήσεις στους άλλους
  23. Οι μικρές λύπες που σας θυμίζουν να παλέψετε για την ευτυχία
  24. Το άγχος που σας υπενθυμίζει να βιώνετε τα συναισθήματά σας ώστε να μπορείτε να μάθετε από αυτά και μετά ν’ αποδεσμευτείτε
  25. Το γεγονός ότι σας αγαπούν και σας αποδέχονται δίχως όρους
  26. Ένα καλό κλάμα
  1. Το σεξ
  2. Η νέα ζωή
  3. Οι όμορφοι άνδρες και γυναίκες (κοιταχτείτε στον καθρέφτη)
  4. Οι τελετουργίες που δίνουν ασφάλεια και νόημα στην καθημερινή ζωή
  5. Τα αγαπημένα σας πράγματα
  6. Οι αστείοι άνθρωποι που μπορείτε πάντα να βασίζεστε σε αυτούς για να σας κάνουν να ξεκαρδιστείτε
  7. Μικρές συνεισφορές από τους ανθρώπους που αγαπάτε
  8. Τα παιδιά σας που ο χρόνος μαζί τους δεν επαρκεί
  9. Τα καλά παραδείγματα που εμπνέουν να γίνετε καλύτεροι
  10. Τα κακά παραδείγματα που φωτίζουν το δρόμο που δεν πρέπει να παίρνετε
  11. Οι ταινίες, η μουσική, η τέχνη, οι γιορτές, και οι άνθρωποι που σας θυμίζουν πόσο όμορφο είναι να είσαι άνθρωπος
  12. Ο εαυτός σας από χτες τον οποίο ανταγωνίζεστε στο σήμερα
  13. Οι αναζωογονητικές βόλτες που ηρεμούν το μυαλό σας και καθησυχάζουν το πνεύμα σας
  14. Η ικανότητα να αλλάξετε ολόκληρη τη ζωή σας με μία καλή απόφαση
  15. Η επιλογή να είσαστε ευγνώμονες ανεξάρτητα με αυτό που αντιμετωπίζετε

 

Πηγή: tinybuddha.com

photo-1459369510627-9efbee1e6051

Τι Φέρνει Ευτυχία Σε Μια Μακροχρόνια Σχέση; 9 Παράγοντες

photo-1459369510627-9efbee1e6051

Σύμφωνα με την μελέτη του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ για την ενήλικη ανάπτυξη, η οποία είναι μια από τις πιο μακροχρόνιες και πληρέστερες μελέτες της ενήλικης ζωής η οποία διενεργήθηκε ποτέ, υπάρχουν τρία βασικά μαθήματα που μπορούμε να πάρουμε για την ευτυχία : α) Οι άνθρωποι που έχουν πιο στενές σχέσεις με τους φίλους, την οικογένεια και την ευρύτερη κοινότητα είναι πιο ευτυχισμένοι και πιο υγιείς, β) μετρά η ποιότητα και όχι η ποσότητα των σχέσεων μας. Για παράδειγμα, άνθρωποι που ήταν παντρεμένοι και είχαν διαρκείς συγκρούσεις στο γάμο τους ήταν λιγότερο ευτυχισμένοι από αυτούς ήταν μόνοι, γ) Η ποιότητα των σχέσεων μας επηρεάζει μόνο τη σωματική και ψυχική υγεία αλλά βοηθά και στις νοητικές λειτουργίες. Οι άνθρωποι που ήταν παντρεμένοι χωρίς να έχουν χωρίσει ή να έχουν σοβαρά προβλήματα στο γάμο τους μέχρι την ηλικία των 50, είχαν καλύτερη επίδοση σε τεστ μνήμης αργότερα από αυτούς που είχαν συγκρουσιακές ή απόμακρες σχέσεις.

Η ποιότητα των σχέσεων μας είναι λοιπόν κρίσιμη για την σωματική, ψυχολογική και πνευματική μας υγεία. Πώς μπορούμε λοιπόν να δημιουργήσουμε αυτές τις ενδυναμωτικές σχέσεις; Παρακάτω αναφέρονται 9 σημαντικοί παράγοντες που συμβάλλουν στο να νιώσουμε ευτυχισμένοι μέσα σε μία μακροχρόνια σχέση.

 

1.Εμπιστοσύνη

Η εμπιστοσύνη είναι ένα θεμελιώδες συστατικό μιας ευτυχισμένης σχέσης. Το ότι εμπιστεύομαι σημαίνει πως δίνω ένα κομμάτι του εαυτού μου στον άλλο επειδή περιμένω ότι θα συμπεριφερθεί μ ’ένα συγκεκριμένο τρόπο, συνήθως ότι θα είναι κοντά μου, θα είναι ειλικρινής, αληθινός κτλ. Από τη στιγμή, που εμπιστευόμαστε, γινόμαστε ευάλωτοι απέναντι στον άλλο και αυτή η ευαλωτότητα είναι απαραίτητη για να υπάρξει συναισθηματική σύνδεση. Ο βαθμός στον οποίο ένας άνθρωπος μπορεί να εμπιστεύεται , δεν εξαρτάται μόνο από την ίδια τη σχέση μέσα στην οποία βρίσκεται και τον σύντροφό του. Η ικανότητα μας για εμπιστοσύνη ξεκινά πολύ νωρίς και επηρεάζεται από την ποιότητα των δεσμών που είχαμε με τους γονείς μας, περιπλέκεται από τις προηγούμενες σχέσεις μας και γενικά τις εμπειρίες της ζωής μας.  Εάν η εμπιστοσύνη κλονιστεί μέσα στη σχέση, είναι πολύ πιθανό να υπάρξει απομάκρυνση, συγκρούσεις καθώς και να αναδυθούν στην επιφάνεια και άλλα επώδυνα συναισθήματα.

2. Αμοιβαίος σεβασμός

Στις προβληματικές σχέσεις, συχνά ο σεβασμός αντικαθίσταται με την περιφρόνηση, την διαρκή κριτική, τον υπερβολικό έλεγχο, τον σαρκασμό, τη λεκτική κακοποίηση, το πατρονάρισμα. Όταν όμως νιώθουμε πως δεν μας σέβονται, δε μπορούμε να νιώσουμε ούτε πως μας αγαπούν. Για να δώσουμε στον σύντροφό μας σεβασμό είναι σημαντικό α) να σεβόμαστε την ατομικότητα του, τις προτιμήσεις και τις ιδιαιτερότητες του χωρίς να προσπαθούμε διαρκώς να τον προσαρμόσουμε στα δικά μας δεδομένα, β) να του δίνουμε το χώρο και τον χρόνο που χρειάζεται ,γ) αντί για επικριτικότητα να καλλιεργήσουμε κατανόηση και συμπόνια.

3.Εκτίμηση/θαυμασμός

Όταν προσφέρουμε στο σύντροφό μας, έχουμε την ανάγκη να μας το αναγνωρίζει και να το εκτιμά. Εάν δεν παίρνουμε εκτίμηση από τον άλλο, πιθανόν να νιώσουμε πως στερεύουν τα συναισθηματικά μας αποθέματα. Όταν υπάρχει συνεχής επίκριση ή υποτιμητικά σχόλια, είναι αδύνατο να νιώσουμε πως μας εκτιμούν γι’ αυτό που είμαστε. Αντίθετα βιώνουμε απόρριψη και φυσικά αντιδρούμε απέναντι σε αυτή την απόρριψη με διαφορετικούς τρόπους ο καθένας μας. Όταν αντίθετα μια σχέση διέπεται από αμοιβαία εκτίμηση ή ακόμα και θαυμασμό, τότε νιώθουμε πιο κινητοποιημένοι να γίνουμε καλύτεροι, η διάθεση μας ανεβαίνει και η σχέση μας είναι πιο ισχυρή.

4. Αποτελεσματική επικοινωνία/υγιής διαχείριση συγκρούσεων

Όλα τα ζευγάρια διαφωνούν, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ένα ζευγάρι διαχειρίζεται τις συγκρούσεις είναι αρκετές φορές ένας παράγοντας που επηρεάζει το αν θα μείνουν μαζί ή όχι. Εάν οι συγκρούσεις χαρακτηρίζονται από στοιχεία όπως έντονη επικριτικότητα, κατηγορίες, υποτίμηση, λεκτική, συναισθηματική ή σωματική  βία, τότε όπως είναι προφανές, η σχέση είναι ήδη κλονισμένη και η διαχείριση της σύγκρουσης προβληματική. Επίσης μια συγκρουσιακή σχέση μπορεί να οδηγήσει τους συντρόφους να παγώσουν συναισθηματικά και σταδιακά να αποσυρθούν. Εάν νιώθουμε πως η σύγκρουση απειλεί την αίσθηση της προσωπικής μας αξίας ή αν μας γεννά έντονο άγχος εγκατάλειψης/απόρριψης είναι πιθανό πως θα δημιουργήσουμε ένα φαύλο κύκλο ανεπίλυτων συγκρούσεων που διατηρούν η μία την άλλη. Και πάλι, το ζήτημα αυτό είναι αρκετά περίπλοκο και εξαρτάται από τον τρόπο που μεγαλώσαμε, τις πρώιμες και μεταγενέστερες εμπειρίες μας καθώς και  τις αναμνήσεις που συσσωρεύσαμε μέσα στην παρούσα σχέση. Όταν υπάρχει ένα προβληματικό μοτίβο διαχείρισης συγκρούσεων, είναι καλό το ζευγάρι να επισκέπτεται κάποιον ειδικό προκειμένου να επιλύσει το ζήτημα.

5. Κοινές αξίες

Οι κοινές αξίες ή έστω η διάθεση μας ν’ αποδεχτούμε και να προσαρμόσουμε κάποια κομμάτια των δικών μας αξιών στις αξίες του άλλου, παίζει μεγάλο ρόλο στο πόσο εκπληρωμένοι νιώθουμε μέσα σε μία σχέση. Οι αξίες μπορεί να αγγίζουν πολλά πεδία όπως για παράδειγμα το οικονομικό, τη δημιουργία οικογένειας, το πώς συμπεριφερόμαστε ως γονείς, την κοινωνική ζωή, το ερωτικό κομμάτι, την πνευματικότητα, το πώς θέλουμε να περνάμε τον ελεύθερο χρόνο μας κ.α. Όταν υπάρχει μία σύγκλιση αξιών ή όταν προσπαθούμε να συμβάλλουμε στο να πραγματοποιήσει ο σύντροφός μας αυτό που είναι σημαντικό για εκείνον, τότε δενόμαστε βαθύτερα γιατί μέσα μας νιώθουμε πιο πλήρεις.

6. Ερωτισμός

Η διατήρηση της ερωτικής επιθυμίας καθώς και πως εκπληρωνόμαστε σεξουαλικά/ερωτικά σε μία σχέση είναι αναπόσπαστα κομμάτια της επιτυχίας της. Όταν δεν υπάρχει ερωτική εκπλήρωση, είναι πιθανόν να αναδυθούν επώδυνα συναισθήματα. Βέβαια, ένα κοινό φαινόμενο μεταξύ ζευγαριών είναι η διαφορά σεξουαλικής επιθυμίας ανάμεσα στους δύο, το οποίο δεν είναι απαραίτητα πρόβλημα, εκτός εάν το βλέπουν οι σύντροφοι ως τέτοιο  κι έτσι επηρεάζει την ποιότητα της σχέσης.

7. Συναισθηματική σύνδεση

Συναισθηματική σύνδεση  με τον σύντροφο μας σημαίνει πως ένα σημαντικό κομμάτι του συναισθηματικού μας κόσμου είναι επίσης ένα σημαντικό κομμάτι του άλλου. Σημαίνει πως καταλαβαινόμαστε με τέτοιο τρόπο ώστε να ξέρουμε τι μας πληγώνει και τι μας εκπληρώνει. Σε γενικές γραμμές σημαίνει πως όταν δεν νιώθω καλά, δεν νιώθεις ούτε εσύ, κι όταν είμαι καλά, είσαι κι εσύ. Βέβαια, ένας άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να πάρει όλη τη συναισθηματική κάλυψη που επιθυμεί μόνο από έναν άλλο άνθρωπο. Οι άνθρωποι λειτουργούν καλύτερα όταν έχουν τρία επίπεδα συναισθηματικής σύνδεσης: την προσωπική, την κοινωνική και την πνευματική. Εάν στηρίξουμε όλη μας την ανάγκη μόνο πάνω σ’ ένα άλλο άτομο , είναι πιθανό  να εναποθέτουμε μεγάλο στρες στη σχέση, περισσότερο απ’ ότι μπορεί να σηκώσει.

8.Ευχάριστος χρόνος με τον άλλο

Το να περνάμε καλά μαζί, να κάνουμε δραστηριότητες που μας διασκεδάζουν και μας γεμίζουν, το να γελάμε μαζί, είναι πράγματα που ενδυναμώνουν τον δεσμό δύο ανθρώπων και τους κάνουν ν ’αναζητούν ο ένας την παρέα του άλλου.

9. Συγχωρητικότητα

Μέσα σε μια μακροχρόνια σχέση, μπορεί να γίνουν λάθη, κάθε τύπου. Ίσως το λάθος να το κάνουμε εμείς, ίσως ο άλλος, ή πιο συχνά να γίνουν λάθη και από τις δύο πλευρές. Η αδυναμία να συγχωρήσουμε τα λάθη του άλλου, εάν τελικά επιλέξουμε να μείνουμε σε αυτή τη σχέση, θα οδηγήσει στη συσσώρευση θυμού, πικρίας και πολλές φορές εκδικητικότητας. Τα συναισθήματα αυτά δεν τα συνειδητοποιούμε πάντα, όμως σκάβουν μέσα μας επηρεάζοντας μας χωρίς πάντα να το καταλαβαίνουμε. Για να είμαστε ευτυχισμένοι μέσα σε μία σχέση, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να συγχωρήσουμε τον άλλο εκτός εάν πρόκειται για κάτι που αδυνατούμε να συγχωρήσουμε οπότε ίσως θα ήταν καλύτερο ν’ αναζητήσουμε άλλες λύσεις.

 

 

 

crossroads

Η Κρίση των Τριάντα Και Κάτι

crossroads
Στην δεκαετία των τριάντα, ίσως βιώσουμε την πρώτη πραγματική κρίση ζωής και ταυτότητας. Σήμερα, λόγω της αλλαγής του τρόπου ζωής, των οικονομικών συνθηκών αλλά και της νοοτροπίας που υπάρχει, είναι πιθανό να νιώσουμε πως δεν πληρούμε τα στερεότυπα που έχει θέση η κοινωνία για την ηλικία μας.

Στον επαγγελματικό τομέα
Εάν κάποιος μας ρώταγε στα δεκαοχτώ ή τα είκοσι πως φανταζόμασταν τον εαυτό μας επαγγελματικά μετά από μια δεκαετία, κανείς δε θα απαντούσε «άνεργο, να μένω με τους γονείς μου» κι όμως στο σήμερα, αυτή είναι μια πραγματικότητα που ισχύει για πολλούς τριαντάρηδες. Ακόμα κι αν υπάρχει δουλειά, συχνά το εισόδημα που προσφέρει δεν είναι αρκετό για ανεξαρτοποίηση ή ακόμα κι αν είναι δεν υπάρχει η εσωτερική σιγουριά και ασφάλεια που θα νιώθαμε σε μια σταθερή οικονομικά κοινωνία για να κάνουμε το βήμα. «Κι αν χάσω τη δουλειά; Αν μου μειώσουν το μισθό;»
Για όσους τριαντάρηδες είναι οικονομικά ανεξάρτητοι και απασχολούνται, γεννιούνται συχνά αμφιβολίες άλλου τύπου, που έχουν να κάνουν με την δυνατότητα εξέλιξης που τους προσφέρει η δουλειά τους. Αρχίζουν να δημιουργούνται σκέψεις όπως «αυτό θα κάνω για πάντα;», «τι καλύτερο μπορώ να κάνω για να βελτιώσω τη ζωή μου και την καριέρα μου; Να σπουδάσω πάλι; Να φύγω στο εξωτερικό; Να ψάξω για κάτι άλλο;» Αυτή η εσωτερική ανησυχία σχετίζεται α) με βάσιμες, πρακτικές δυσκολίες που συναντάμε καθώς τα έξοδα μας αυξάνονται και βλέπουμε πως δυσκολευόμαστε ν’ ανταπεξέλθουμε, β) μια ανάγκη για προσωπική επιτυχία και επίτευξη γ) για να διασφαλίσουμε ένα καλύτερο μέλλον για εμάς και την οικογένεια μας καθώς και για διάφορους άλλους λόγους.

Στον τομέα των ερωτικών σχέσεων
Εάν δεν υπάρχει μια μόνιμη σχέση, στην δεκαετία των τριάντα ,ίσως νιώσουμε μια δυσφορία που μάλλον προκύπτει από την εσωτερική κούραση λόγω προηγούμενων αποτυχημένων σχέσεων. Συχνά υπάρχει αυτο-αμφισβήτηση-«μα γιατί να μην μπορώ να βρω μια καλή σχέση, γιατί να μπλέκω πάντα με λάθος άτομα, τι κάνω λάθος;» ενώ κάποιες άλλες απογοήτευση και θυμός με τη συμπεριφορά των άλλων. Όπως και να έχει, στην ηλικία αυτή ίσως νιώσουμε πιο έντονα τη μοναξιά και την αίσθηση της αποτυχίας ειδικά εάν συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους φίλους και τους γνωστούς μας που έχουν σχέσεις ή που με οποιονδήποτε τρόπο απολαμβάνουν αυτό το κομμάτι της ζωής.

Στον τομέα της δημιουργίας οικογένειας
Για τις γυναίκες, στην δεκαετία των τριάντα χτυπάει το καμπανάκι που λέει «Μεγαλώνεις, σε λίγο δε θα μπορείς να κάνεις οικογένεια, μήπως πρέπει να βιαστείς;» Πέρα από αυτή την αγχωτική σκέψη, συχνά φυτρώνει μέσα μας η αμφιβολία για το πόσο καλές μητέρες θα γινόμασταν, εάν έχουμε το μητρικό ένστικτο ή όχι κι αν τύχει να έχουμε φίλες που μόλις έκαναν ή έχουν παιδιά, τι βήματα θα κάνουμε για να επεκτείνουμε τον κοινωνικό μας κύκλο έτσι ώστε να μη μείνουμε μόνες όταν εκείνες θα είναι απασχολημένες με την οικογένεια τους.

Στον τομέα της αυτοβελτίωσης
Στα τριάντα δημιουργείται πολύ συχνά η έντονη επιθυμία να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, να γίνουμε το καλύτερο που μπορούμε. Αυτό για τον καθένα από εμάς μπορεί να σημαίνει διαφορετικό: ίσως είναι η επιθυμία να βελτιώσουμε τη φυσική μας κατάσταση ή την εμφάνιση μας, ίσως η ανάγκη να κατανοήσουμε τον εαυτό μας και να εξελιχθούμε ψυχολογικά, να μάθουμε κάτι καινούριο, να εκπληρώσουμε τα όνειρα μας.

Όταν κάτι πάει ενάντια στις προσδοκίες μας είναι φυσικό να νιώθουμε δυσφορία

Εάν η σημερινή σου κατάσταση είναι μακριά από τα ιδανικά σου πρότυπα, πιθανόν να νιώθεις απογοήτευση, άγχος ή φόβο. Ίσως να αισθάνεσαι κούραση να προσπαθείς, να ελπίζεις, να υπομένεις. Ταυτόχρονα είναι δύσκολο να σταματήσεις να νιώθεις απογοήτευση ή ν’ ανησυχείς λιγότερο για το μέλλον. Η αλήθεια είναι πως δεν μπορούμε να «διατάξουμε» τα δυσάρεστα συναισθήματα μας να εξαφανιστούν γιατί δεν είμαστε φτιαγμένοι έτσι ώστε να έχουμε απόλυτο έλεγχο πάνω σε αυτό που νιώθουμε.

Αντιθέτως, όσο περισσότερο παλεύουμε να διώξουμε το άγχος και την απογοήτευση, τόσο περισσότερο βυθιζόμαστε μέσα σε αυτά. Πέρα των αντικειμενικών συγκρίσεων με τους άλλους, οι οποίοι μπορεί να έχουν αυτό που εμείς δεν έχουμε, υπάρχει και η σύγκριση του πραγματικού εαυτού μας με τον ιδεατό μας εαυτό : αυτόν που θα έπρεπε να τα έχει καταφέρει ή έστω να είναι δυνατός, να μην απογοητεύεται, να είναι ακούραστος. Αυτή η σύγκριση όχι μόνο δεν οδηγεί σε κάτι θετικό αλλά παραλύει τα εσωτερικά μας αποθέματα για να συνεχίσουμε την διεκδίκηση των στόχων μας.

Αντί για διαρκή σύγκριση, ας εξασκηθούμε στο να είμαστε στο τώρα

Η διαρκής σύγκριση με α) αυτό που κάνουν καλύτερα οι άλλοι, β) με αυτό που θα μπορούσαμε να είμαστε και δεν είμαστε ή γ)με αυτό που ήμασταν παλιά αλλά το χάσαμε, μας παγιδεύει σε μία διαρκή έλλειψη ικανοποίησης με μεγάλη παραλυτική δύναμη. Μας παρασύρει να αγνοούμε το τώρα και να είμαστε διαρκώς βυθισμένοι σε σκέψεις που μας στραγγίζουν την ενέργεια.
Κάθε φορά που το μυαλό μας αρχίζει την επίκριση, τη σύγκριση και τον εκφοβισμό του, μπορούμε ν’ αρχίσουμε να έχουμε επίγνωση του παιχνιδιού που μας παίζει. Πόσο καιρό ακούμε τα ίδια και τα ίδια; Μας βοήθησαν ν’ αλλάξουμε; Εάν ναι, υπέροχα! Εάν όχι, γιατί πρέπει να το αφήσουμε να μας κάνει ότι θέλει; Γιατί πρέπει να πιστέψουμε αυτά που μας λέει;

Κάθε φορά που το μυαλό σου σε παρασύρει στη σύγκριση και την αυτό-επίκριση, έχε επίγνωση πως σε απομακρύνει από το να ζείς το τώρα και σε οδηγεί να χάνεσαι στις σκέψεις σου και τα συναισθήματα σου. Ίσως να μην έχει κακή πρόθεση, αλλά δε σε βοηθά. Μην το ακούς. Γύρισε στο τώρα , στην παρούσα στιγμή. Πού βρίσκεσαι; Τι κάνεις; Τι βλέπεις γύρω σου; Τι ήχους πιάνουν τα αυτιά σου; Παρατήρησε πως αυτή η απλή επίγνωση, επιδρά πάνω σου.

Αγαπώντας Χωρίς Να Χάνεις Τον Εαυτό Σου

Αγαπώντας Χωρίς Να Χάνεις Τον Εαυτό Σου

Αγαπώντας Χωρίς Να Χάνεις Τον Εαυτό Σου

Συμβαίνει μερικές φορές μια ερωτική σχέση να μας καταναλώνει και να μας στραγγίζει από τα εσωτερικά μας αποθέματα τόσο πολύ ώστε να χάνουμε την αίσθηση του ποιοι είμαστε, ποιες είναι οι ανάγκες μας, ποιες οι πραγματικές μας επιθυμίες.
Ίσως αυτό το εσωτερικό στράγγισμα να είναι αποτέλεσμα πολλαπλών υποχωρήσεων καθώς και της δυσκολίας μας ν ’απαγκιστρωθούμε από αυτή τη σχέση, παρόλο που ξέρουμε ότι μας βουλιάζει αντί να μας βοηθά να νιώσουμε πλήρεις σαν άνθρωποι.

 

 

Γιατί λοιπόν ενώ ξέρουμε πώς διακυβεύεται η προσωπική μας ταυτότητα και αξία, συνεχίζουμε να επιμένουμε;
Συχνά, αυτή η φαινομενικά ανεξήγητη επιμονή έχει να κάνει με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την αγάπη, τον τρόπο που μάθαμε να σχετιζόμαστε με τους άλλους καθώς και τις πεποιθήσεις που σχηματίσαμε μέσα μας για το τι σημαίνει έρωτας, σχέση, γάμος.
Εάν μεγαλώσαμε σε μια οικογένεια όπου οι εκδηλώσεις στοργής και αγάπης ήταν σπάνιες, όπου δηλαδή υπήρχε κάποια συναισθηματική αποστέρηση, είναι πιθανό να αισθανόμαστε ανασφαλείς όσον αφορά την αγάπη και την στοργή των άλλων. Από άποψη συμπεριφοράς, εάν κάποιος έχει μεγαλώσει σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον, μπορεί να παρουσιάζεται ως μη εκφραστικός ή μη συναισθηματικός στις σχέσεις του. Η θα μπορούσε, αναπληρώνοντας για την συναισθηματική αποστέρηση που βίωσε να γίνει πολύ στοργικός, ν’ αναζητά έντονα την επιβεβαίωση ή να αισθάνεται δυσφορία όταν η αγάπη των άλλων δεν είναι έκδηλη.

Επίσης, ο τρόπος που σχετιζόμαστε μ’ έναν σύντροφο, μιμείται συχνά το πώς οι γονείς μας σχετίζονταν μεταξύ τους και το τι μάθαμε από αυτούς ότι είναι γάμος/σχέση/οικογένεια καθώς και τον που ρόλο που είχαμε εμείς μέσα στην οικογένεια μας.

Ήμασταν εκείνοι που χρειάστηκε για οποιονδήποτε λόγο ν’ αναλάβουμε ρόλο γονέα;
Νιώσαμε ότι οι γονείς μας, μας έδιναν λιγότερη θετική προσοχή απ’ ότι στ’ αδέρφια μας;
Μάθαμε ότι πρέπει να θυσιάζουμε τις ανάγκες μας για το καλό της οικογένειας;

Μη βοηθητικές πεποιθήσεις για την αγάπη και τις σχέσεις
Ο τρόπος που μάθαμε την αγάπη, η κουλτούρα μας, καθώς και οι υπόλοιπες εμπειρίες της ζωής, μας οδήγησε στο να χτίσουμε τις πιο βαθιές μας πεποιθήσεις γι’ αυτή. Ίσως να πιστεύουμε πως
• Είναι αδύνατον να εμπιστευτείς κάποιον απόλυτα
• Όποιος αγαπά, θα πρέπει να θυσιάζεται
• Η πραγματική αγάπη είναι δύσκολη: όποιος αγαπάει πληγώνει
• Είναι προτιμότερο να είσαι σε μια κακή σχέση( η αγάπη είναι δύσκολη άλλωστε) παρά να είσαι μόνος
• Μέχρι μια ηλικία πρέπει να έχεις αποκατασταθεί, αλλιώς απέτυχες
• Δεν είμαι όμορφος/η, δεν έχω ωραίο σώμα , άρα είναι δύσκολο να μ’ ερωτευτούν
• Όταν μου λένε ότι με αγαπούν, δεν το εννοούν

Εάν διατηρούμε μη βοηθητικές πεποιθήσεις όπως ότι είναι προτιμότερο να είσαι σε μια κακή σχέση παρά να είσαι μόνος, ή ότι δεν θα μπορέσουμε να βρούμε κάποιον άλλο άνθρωπο να μας αγαπά ή ότι αγάπη σημαίνει δόσιμο και θυσίες και υπομονή χωρίς τέλος , είναι πιθανό να παραμένουμε σε μία σχέση που μας εξαντλεί και μας κάνει να χάνουμε την αίσθηση του ποιοι είμαστε.

Μένουμε στη σχέση επειδή δεν μάθαμε πώς να ακούμε τις δικές μας ανάγκες και ν’ αγαπάμε τον εαυτό μας, να του προσφέρουμε και να τον φροντίζουμε. Εάν νιώθουμε αγάπη για τον εαυτό μας και κάποιος άλλος μας αγαπήσει, βιώνουμε την εμπειρία αυτή σαν κάτι το απόλυτο φυσικό. Εάν δεν μάθαμε να προσφέρουμε και ν’ αγαπάμε τον εαυτό μας, είμαστε δύσπιστοι απέναντι στην αγάπη που μας δίνεται και αναρωτιόμαστε κατά πόσο είναι αληθινό αυτό που συμβαίνει.

Την επόμενη φορά που αρχίζεις να αισθάνεσαι πώς «χάνεσαι» σε μία σχέση, αναρωτήσου:

Τι χρειάζομαι να νιώσω μέσα σε αυτή τη σχέση; Ποιες είναι οι ανάγκες μου;
Τι χρειάζεται ο άλλος;
Έχουμε ένα κοινό νόημα που μας ενώνει;
Αισθάνομαι πως αγαπιέμαι; Αγαπώ; Πως εκφράζουμε την αγάπη;
Επιτρέπω στον σύντροφο μου να μου δίνει; Αισθάνομαι άξιος/άξια να λάβω;
Μου προσφέρεται αυτό που έχω ανάγκη;
Εάν η σχέση δε λειτουργεί, ποιες μη βοηθητικές πεποιθήσεις μπορεί να με κρατούν σε αυτή;
Τι θα πρέπει ν’ αλλάξει για να βρώ την εσωτερική μου ισορροπία; Είναι εφικτό να γίνει μέσα στη σχέση;

 

Μεταμορφώνοντας την αποτυχία σε ευκαιρία

Μεταμορφώνοντας Την Αποτυχία Σε Ευκαιρία

Μεταμορφώνοντας την αποτυχία σε ευκαιρία-LimassolCounselling

Το αίσθημα της αποτυχίας μπορεί ν’ αφορά πολλές διαφορετικές πτυχές της ζωής μας. Ίσως να το νιώσουμε μετά από μια δύσκολη συνέντευξη για εργασία, μετά από μια σχέση που δεν πήγε όπως θα θέλαμε ή αφού κάναμε ένα λάθος με προσωπικό κόστος. Άλλοτε πάλι ίσως να έρθει σαν το αποτέλεσμα πολλαπλών απογοητεύσεων που βιώσαμε στη ζωή ή λόγω της μη-ικανοποίησης των ονείρων και των στόχων μας. Σε αυτή την περίπτωση, η αίσθηση της αποτυχίας μπορεί να συνοδεύεται και από κούραση, έντονη απογοήτευση ή βαθιά θλίψη.

Όσο αποθαρρυντική κι αν είναι, η αποτυχία είναι ένα αναπόφευκτο κομμάτι της ζωής μας. Είναι αδύνατον να πετύχουμε στα πάντα, από την αρχή της προσπάθειας μας. Το ζητούμενο είναι να μην μας καταπιεί η αρνητική της δύναμη και να καταφέρουμε να συνεχίσουμε το δρόμο προς την εκπλήρωση των αξιών και των στόχων μας. Πως μπορούμε όμως να το κάνουμε αυτό;

Μεγάλο ρόλο παίζει ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύουμε την αποτυχία. Κάποιοι από εμάς τείνουν να μεταφράζουν την αποτυχία τους ως ένδειξη προσωπικής ανικανότητας, ελαττωματικότητας και μόνιμης ατυχίας. Πίσω από τον πόνο που κρύβει μια αποτυχημένη προσπάθεια δεν είναι μόνο η μη-εκπλήρωση ενός στόχου αλλά και η επιβεβαίωση του φόβου «δεν είμαι αρκετά καλός».

Η αποτυχία ή μια σειρά αποτυχιών γίνεται η αφορμή για ν’ αρχίσει το εσωτερικό μας δικαστήριο στο οποίο ο ίδιος μας ο εαυτός μας κατηγορεί με απίστευτη αποφασιστικότητα.
«Πώς είναι δυνατόν να μην τα κατάφερα;»
«Μετά από τόσες προσπάθειες, κανένα αποτέλεσμα. Κάτι δεν πάει καλά με μένα.»
«Ίσως τελικά να μην κάνω για το Χ. Μάλλον ήρθε ο καιρός να το αποδεχτώ και να κάνω κάτι άλλο».
«Μάλλον οι άλλοι ήταν καλύτεροι από μένα»

Το κατηγορητήριο μετά από μια αποτυχία, έχει συνήθως στόχο να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τους λόγους για τους οποίους συνέβη. Σε κάποιες περιπτώσεις, μπορεί ακόμη να πιστεύουμε πως αν δεν κρίνουμε τον εαυτό μας αυστηρά, δεν γίνεται να τον βελτιώσουμε. Όμως, εάν το καλοσκεφτούμε, ποτέ το εσωτερικό κατηγορητήριο δε μας βοηθά να βελτιωθούμε. Αντίθετα, μας κάνει να αισθανόμαστε απογοήτευση και μας παραλύει κάνοντας μας να σταματάμε την προσπάθεια.
Εάν αντίθετα δούμε την αποτυχία ως ένα αναπόφευκτο κομμάτι του δρόμου που πρέπει να διανύσουμε για να ζούμε τη ζωή που θέλουμε, τότε αυτόματα παύει να φαντάζει τόσο απειλητική. Γίνεται μια εμπειρία από την οποία μπορούμε ν ’αντλήσουμε ένα μήνυμα για βελτίωση παρά μια ένδειξη της ελαττωματικότητας μας.
Κάποιες φορές ίσως είναι χρήσιμο να αναρωτηθούμε μετά από μια αποτυχία « Υπάρχει κάτι που μπορώ να κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά και που θα με φέρει πιο κοντά στους στόχους μου;»
Δεν είναι όμως πάντα μια αλλαγή προσέγγισης που χρειάζεται. Συχνά, είναι απλά επιμονή και μη-παραίτηση.

“Επιτυχία σημαίνει το να πηγαίνεις από αποτυχία σε αποτυχία χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου»
Winston Churchill

Woman-thinking-alone-FB

Μια Παράδοξη Αλήθεια Για Το Άγχος

Όταν βιώνουμε υπερβολικό άγχος στη ζωή μας ή οποιοδήποτε άλλο έντονο και δυσάρεστο συναίσθημα, η πρώτη μας ενστικτώδης αντίδραση είναι συνήθως η προσπάθεια να τα ξεφορτωθούμε. Θέλουμε να τα ελέγξουμε πάση θυσία, να τα βγάλουμε από τη ζωή μας, να κυριαρχήσουμε πάνω σε αυτά.
Εκ πρώτης όψεως, η ανθρώπινη αυτή τάση φαίνεται όχι μόνο λογική αλλά και ως απαραίτητη προϋπόθεση για να βελτιωθεί το πρόβλημα μας. Εξάλλου εάν δεν μάθουμε να το ελέγχουμε πως θα το αντιμετωπίσουμε;
Παράδοξα, κάθε προσπάθεια ελέγχου είναι καταδικασμένη ν’ αποτύχει κι αυτό διότι ο έλεγχος των συναισθημάτων είναι αδύνατος.

Γιατί είναι αδύνατον να ελέγξουμε τα συναισθήματα μας;
Ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι είμαστε συνδεδεμένοι με τον πιο ακριβή ανιχνευτή ψεύδους που φτιάχτηκε ποτέ και ο οποίος μπορεί να διαβάζει την παραμικρή ένδειξη άγχους που υπάρχει. Το μοναδικό πράγμα που έχουμε να κάνουμε είναι να μείνουμε χαλαροί καθώς σκεφτόμαστε ένα πρόσφατο επεισόδιο όπου βιώσαμε άγχος. Εάν νιώσουμε έστω και την απειροελάχιστη ένδειξη άγχους, ο ανιχνευτής θα το καταλάβει. Ας υποθέσουμε επίσης, ότι το μηχάνημα αυτό είναι φτιαγμένο με τέτοιο τρόπο ώστε εάν ανιχνεύσει το παραμικρό άγχος ή σωματικό σύμπτωμα, πρόκειται να μας δώσει ένα θανατηφόρο ηλεκτροσόκ. Βέβαια, εάν απλά μείνουμε χαλαροί, δε θα πεθάνουμε. Οπότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να χαλαρώσουμε!
Μάλλον θα ήταν αδύνατο να επιβιώσουμε στο παραπάνω υποθετικό σενάριο. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει τρόπος να μείνουμε χαλαροί διότι είμαστε ήδη συνδεδεμένοι στο πιο τέλειο και στο πιο ακριβές μηχάνημα ανίχνευσης: το νευρικό μας σύστημα. Και κάθε στιγμή ανιχνεύει την παραμικρή ένδειξη διέγερσης ή άγχους.

Και ο έλεγχος των σκέψεων είναι αδύνατος

Ας υποθέσουμε ότι κάποιος μας δίνει την εξής οδηγία:
«Μπορείς να σκεφτείς τα πάντα, εκτός από ένα λαχταριστό, αφράτο κέικ σοκολάτα. Μην σκέφτεσαι αυτό το κέικ σοκολάτα με επικάλυψη μαύρης σοκολάτας, να έχει βγει μόλις από το φούρνο σκορπίζοντας παντού το άρωμα του.»
Πώς τα πήγατε;
Δεν είναι αλήθεια πως κάθε φορά που λέμε στον εαυτό μας, «μη σκέφτεσαι το Χ» καταλήγουμε να ενοχλούμαστε από αυτή τη σκέψη ακόμη περισσότερο; Μάλιστα κάποιες φορές, εάν είμαστε εξαιρετικά πεπεισμένοι ότι δεν πρέπει να σκεφτόμαστε μια συγκεκριμένη σκέψη, αυτή καταλήγει να γίνεται εμμονή και να μας πολιορκεί ασταμάτητα.

Αποδοχή αντί Ελέγχου

Το μυαλό μας μας λέει πως θα πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε αγχωμένοι. Ίσως μας λέει πως το να μην μπορούμε να ελέγξουμε το άγχος μας είναι αδυναμία και δείχνει πως κάτι δεν πάει καλά με μας. Μας συγκρίνει με τους άλλους, που φαίνονται να είναι μια χαρά και ανησυχεί γιατί να μην είμαστε κι εμείς έτσι.
Το μυαλό μας προσπαθεί να μας πείσει πως ο έλεγχος είναι εφικτός και το άγχος, αρνητικό, ντροπιαστικό, ανεπιθύμητο.
Πόσο βοηθητική είναι αυτή η στρατηγική του μυαλού; Εάν αυτός είναι ο τρόπος για να λύσουμε το πρόβλημα γιατί δεν έχει λυθεί;
Απλώς γιατί η στρατηγική αυτή μας κάνει να αισθανόμαστε ακόμα χειρότερα για τον εαυτό μας.
Η αποδοχή είναι το αντίθετο του ελέγχου. Είναι η απόπειρα να δημιουργήσουμε έναν εσωτερικό χώρο για την εμπειρία μας, όποια και εάν είναι αυτή.
Είναι η κατανόηση πως παρόλο που έχουμε συναισθήματα δεν είμαστε αυτά τα συναισθήματα καθώς και η κατανόηση πως κάθε τι που βιώνουμε είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης μας.

Αντί να παλεύεις ενάντια στο άγχος, κάνε ειρήνη με αυτό. Επίτρεψέ του να πιάσει το χώρο του, ως ένα από τα πολλά κομμάτια της εμπειρίας σου.
Άσε το να κυλήσει μέσα σου, χωρίς να αντιστέκεσαι αλλά και χωρίς να παρασύρεσαι από αυτό.

Παρατήρησε πως αυτή η απλή εξάσκηση μπορεί να επιδράσει στην ένταση του.

change-l

H ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΣΥΝΗΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙΣ

 

change-l

Ίσως έχεις υποσχεθεί πολλές φορές στον εαυτό σου ότι θα σταματήσεις το ανούσιο τσιμπολόγημα στη δουλειά,ότι θα κόψεις το κάπνισμα ή ότι θα σταματήσεις να τρώς τα νύχια σου! Αντίστοιχα,ίσως να έχεις όλη την καλή διάθεση να υιοθετήσεις μια καλή συνήθεια όπως για παράδειγμα,ν’αρχίσεις γυμναστική ή να ελαττώσεις το βραδινό φαγητό.Κι ενώ έχεις πραγματικά κάθε πρόθεση να πείς «τέρμα» και ν’αρχίσεις να εφαρμόζεις το σχέδιο σου από «αύριο» ή από Δευτέρα, όταν το αύριο έρχεται βρίσκεις τον εαυτό σου να κάνει τα ίδια πράγματα όπως και την προηγούμενη μέρα.

 

Μπορεί να είναι πράγματι δύσκολο να σταματήσεις μια κακή συνήθεια και ν’αποκτήσεις μια καλύτερη,όμως είναι πραγματοποιήσιμο εάν εφαρμόσεις τ’ακόλουθα:

1. Δεσμεύσου και πίστεψε στις ικανότητες σου.

Δε συνειδητοποιούμε πάντα πόσο σημαντική είναι η δέσμευση για κάθε αλλαγή, ωστόσο εάν θέλουμε πραγματικά ν’αλλάξουμε κάτι στη ζωή μας, η δέσμευση είναι το πρώτο, σημαντικό βήμα που θα μας οδηγήσει στο στόχο. Γι’αυτό δώσε στον εαυτό σου την υπόσχεση ότι θα πράξεις ότι χρειάζεται προκειμένου να επιτύχεις την αλλαγή. Προσπάθησε να θέσεις ειλικρινείς και ρεαλιστικούς στόχους κι όταν αποφασίσεις ότι πράγματι θες ν’αλλάξεις, πείσε τον εαυτό σου ότι είσαι απόλυτα ικανός να επιτύχεις. Όση περισσότερη αμφιβολία φωλιάζει μέσα μας για την ικανότητα μας ν’αλλάξουμε, τόσο πιο πολύ υπονομεύεται η κινητοποίηση και η επιμονή μας. Αντίθετα, όσο περισσότερο πιστεύουμε στην αυτο-αποτελεσματικότητα μας, τόσο πιο πιθανό είναι να τα καταφέρουμε. Βέβαια, είναι συχνά φυσικό ν’αμφιβάλλουμε για την ικανότητα μας ν’αλλάξουμε μια κακή συνήθεια, ιδίως εάν έχουμε προσπαθήσει κι αποτύχει στο παρελθόν. Είναι όμως σημαντικό να θυμόμαστε ότι μια αποτυχία δεν είναι απαραίτητα δείγμα ανικανότητας αλλά μάλλον λάθος προσέγγισης.

2. Κατανόησε ποιά οφέλη αποκομίζεις από την «κακή» συνήθεια.

Κάθε συμπεριφορά, ακόμα και μία που έχει αρνητικό αποτέλεσμα (όπως για παράδειγμα, υπερβολικό φαγητό-παχυσαρκία), ξεκινάει από μία θετική πρόθεση. Πάντα θέλουμε ν’αντλήσουμε ένα όφελος κι έτσι καταλήγουμε να πράττουμε αναλόγως. Για να καταλάβεις καλύτερα το μηχανισμό με τον οποίο εγκαθιδρύθηκε και διατηρείται η κακή σου συνήθεια, σκέψου:

Τι πλεονεκτήματα έχει στη ζωή μου;

Π. χ. ‘Οταν έχω άγχος ή πλήττω, κατά κάποιο τρόπο, με ηρεμεί το να τρώω τροφές πλούσιες σε ζάχαρη. Είναι μια απόλαυση για μένα.

Τι μειονεκτήματα έχει;

Το υπερβολικό βάρος επηρεάζει την υγεία μου.

 

Κι αν άλλαζα, τι πλεονεκτήματα θα είχε η αλλαγή;

Θα έχανα βάρος, θα βελτιωνόταν η υγεία μου και η αυτοπεποίθηση μου.

Εάν άλλαζα, τι μειονεκτήματα θα είχε η αλλαγή;

Θα θυσίαζα κάτι που με χαλαρώνει και είναι μια από τις απολαύσεις της ζωής μου, δηλ. Θα έπρεπε να μην τρώω γλυκά όποτε ήθελα.

Ζυγίζοντας τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα της συνήθειας σε σχέση με αυτά της αλλαγής, μπορείς ν’ανακαλύψεις, ποιές είναι οι πεποιθήσεις σου σε σχέση με τη συνήθεια σου. Μπορείς να καταλάβεις καλύτερα τι σε σταματά και τι σε ωθεί να αλλάξεις. Μετά από αυτό το βήμα, είσαι έτοιμος να προχωρήσεις στο επόμενο που είναι η καλύτερη κατανόηση των καταστάσεων που ενεργοποιούν τη συνήθεια σου σε καθημερινή βάση.

3. Προσπάθησε να καταλάβεις ποιές καταστάσεις, αισθήσεις και συναισθήματα ενεργοποιούν την κακή συνήθεια.

Ρώτα τον εαυτό σου : «Τι νιώθω ακριβώς πριν αρχίσω να τσιμπολογάω;»

«Τι αίσθηση έχω στα δάκτυλα μου λίγο πριν αρχίσω να τρώω τα νύχια μου;»

Οι περισσότερες συνήθειες έχουν αυτοματοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό που δεν ξέρουμε τι τις προκαλεί. Εάν όμως συνειδητοποιήσουμε το μηχανισμό με τον οποίο δουλεύει η συνήθεια μας, είμαστε σε καλύτερη θέση να την τροποποιήσουμε.

Κράτα ένα ημερολόγιο καταγραφής όλων των καταστάσεων , αισθήσεων και συναισθημάτων που βιώνεις πριν υποπέσεις στη συνήθεια σου.

Συγκεκριμένα όσον αφορά την κατάσταση: Με ποιόν ήσουν;Πού ήσουν; Τι συνέβαινε;

Σκέψεις : Τι σκέψεις σου περνούσαν από το μυαλό;

Συναισθήματα: Πώς ένιωθες λίγο πριν αρχίσεις τη συνήθεια,π.χ λίγο πριν πάρεις το επόμενο τσιγάρο; Πώς ένιωσες μετά, αφού κάπνισες;

Αισθήσεις: Τι σωματικά συμπτώματα είχες πριν κάνεις το σύνηθες; Μια σωματική αίσθηση μπορεί να λειτουργεί σαν ερέθισμα που υποκινεί τη συνήθεια, π.χ λίγο πριν αρχίσεις να τρώς τα νύχια σου ίσως να αισθάνεσαι μια ένταση ανάμεσα στα δάκτυλα σου, ή λίγο πριν αρχίσεις να τσιμπολογάς να αισθάνεσαι ανησυχία για κάτι άσχετο.

 

Αλλάζοντας τη συνήθεια

Αφού καταλάβεις το μηχανισμό με τον οποίο λειτουργεί η συνήθεια που θές ν’αλλάξεις, το επόμενο βήμα είναι να βρείς μια άλλη πράξη για να την αντικαταστήσει, η οποία όμως θα παράγει το ίδιο όφελος/ανταμοιβή με αυτή που θές ν’αλλάξεις. Για παράδειγμα εάν τρώς σοκολάτες όταν αγχώνεσαι ή όταν στεναχωριέσαι επειδή σε χαλαρώνει, προσπάθησε να βρείς εναλλακτικούς τρόπους με τους οποίους θα μπορούσες να πετύχεις το ίδιο αποτέλεσμα (χαλάρωση, απόλαυση).

Με άλλα λόγια, διατηρείς το ερέθισμα και την αναταμοιβή, αλλάζοντας μόνο τη ρουτίνα.

 

Για να εγκαθιδρύσεις μια νέα, χρήσιμη συνήθεια,

Πολλές φορές η ρουτίνα μας παρασύρει όχι μόνο στο να διατηρούμε κακές συνήθειες αλλά και στο να αναβάλλουμε να εντάξουμε καινούριες, χρήσιμες συνήθειες. Για να μπορέσεις να δημιουργήσεις μια νέα συνήθεια

1. Αναλογίσου ποιά είναι τα εμπόδια και πώς θα τ’αντιμετωπίσεις.

Για παράδειγμα, μπορεί να θέλεις πραγματικά να κόψεις το τσιμπολόγημα στο γραφείο και ν’αρχίσεις να τρώς υγιεινά. Ίσως όμως να είναι δύσκολο γιατί υπάρχουν πάντα διαθέσιμα μπισκότα ή άλλα παχυντικά σνακ ή επειδή όλο και κάποιος θα προτείνει να παραγγείλετε κάτι από τη διπλανή πιτσαρία. Τι μπορείς να κάνεις για ν’αντισταθείς στον πειρασμό που είναι μπροστά στα μάτια σου;

2. Βάλε την καινούρια συνήθεια που θές να υιοθετήσεις στο ενδιάμεσο της εγκαθιδρυμένης ρουτίνας σου.

Αν για παράδειγμα θές ν’αρχίσεις τρέξιμο κάθε πρωί και η ρουτίνα σου είναι να σηκωθείς, να πλύνεις τα δόντια σου και να φτιάξεις καφέ, βάλε τη νέα συνήθεια μέσα στην ήδη υπάρχουσα ροή: Ξύπνα, βούρτσισε τα δόντια σου, πήγαινε για τρέξιμο και μετά φτιάξε τον καφέ σου.

3. Κάνε το επανειλλημένα,καθημερινά, για τουλάχιστον δύο μήνες.

Σύμφωνα με νέες έρευνες, ο μέσος χρόνος που χρειάζεται ένα άτομο για να αυτοματοποιήσει μια καινούρια συνήθεια είναι…66 μέρες! Βέβαια ανάλογα με το άτομο και τη φύση της συνήθειας, η διαμόρφωση της μπορεί να πάρει από 18 εως 254 μέρες, με τις απλές συνήθειες να εγκαθιδρύονται πιο γρήγορα από τις πιο σύνθετες. Γι’αυτό, για να δημιουργήσεις μια νέα συνήθεια επανάλαβε τη καθημερινά, τουλάχιστον για δύο μήνες! Μετά από αυτό το χρονικό όριο ίσως να διαπιστώσεις ότι έχει αυτοματοποιηθεί.

alone

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ

alone
Είναι δύσκολο να είμαστε «απ’έξω» , ό ίδιος άνθρωπος που είμαστε «από μέσα». Συχνά σκεφτόμαστε ότι για να τα καταφέρουμε στη ζωή, απαιτείται ευελιξία συμπεριφοράς. Φυσικά δεν υπάρχει αντίρρηση γι’αυτό, όμως πολλές φορές τα όρια μεταξύ ευελιξίας και έλλειψης αυθεντικότητας χάνονται.
Μπορεί να μην ξέρουμε ποιοί ακριβώς είμαστε και να πρέπει να χάσουμε τον εαυτό μας πρώτα για να τον βρούμε αργότερα. Άλλοτε πάλι , ο εαυτός μας αποκαλύπτεται σταδιακά στρώση-στρώση, επίπεδο-επίπεδο και εμείς πρέπει να συνεχίσουμε να σκάβουμε και ν’ανακαλύπτουμε.
Η αυθεντικότητα είναι μία δύναμη δυνατότερη από πολλές άλλες. Όταν φοβόμαστε να είμαστε πραγματικά αυτοί που είμαστε είναι γιατί πιστεύουμε ότι θα ήταν καλύτερο να είμαστε κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό.
Φοβόμαστε ότι η πραγματική μας φύση είναι ατελής, αδιάφορη, μέτρια ή ελαττωματική. Τότε ίσως να φοράμε το προσωπείο ενός χαρακτηριστικού ή μιας συμπεριφοράς που δεν είναι πραγματικά δικό μας αλλά νομίζουμε ότι είναι περισσότερο αποδεκτό από τους άλλους ή από την φωνή της κριτικής που υπάρχει μέσα μας.
Όταν είμστε αυθεντικοί,πετάμε από πάνω μας το φόβο ότι είμαστε ανεπαρκείς ή ατελείς. Ακόμα κι αν έχουμε ανεπάρκειες, γιατί πρέπει να τις φοβόμαστε και να τις κριτικάρουμε; Η ανεπάρκεια, η ατέλεια είναι σαν μπουμπούκια που περιμένουν να γίνουν λουλούδια. Θα έλεγες ποτέ ότι ένα μπουμπούκι είναι ανεπαρκές; Ξέρεις πως αν συνεχίσεις να το φροντίζεις, σύντομα θα μπορέσεις να δείς τα χρωματιστά πέταλα και να μυρίσεις το άρωμα του λουλουδιού. Έτσι και τις ατέλειες σου μπορείς αν θές να τις φροντίσεις με αγάπη, όχι με κριτικότητα.
Η αυθεντικότητα ανοίγει το δρόμο προς μια ουσιαστική ελευθερία, την ελευθερία του μην χρειάζεται να προσποιείσαι , να αλλάζεις επιφανειακά, να ψεύδεσαι, να πιέζεις τον εαυτό σου να κάνει πράγματα που δεν θέλει. Για να συμβεί αυτό, το πρώτο βήμα είναι να αναγνωρίσεις και ύστερα να αποδεχτείς και ν’ αγαπήσεις τον αυθεντικό εαυτό σου.
Για να αναγνωρίσεις τον αυθεντικό εαυτό σου,

Ποιός/α νομίζεις ότι « πρέπει» να είσαι; Πόσο εύκολο είναι να μην είσαι αυτός ο άνθρωπος;
Ποιός/α είσαι πραγματικά;Εάν για μια στιγμή ξεχάσεις το επάγγελμά σου, το ρόλο σου στην οικογένεια σου, την εικόνα που δείχνεις προς τα έξω , τις ετικέτες που έχεις βάλει στον εαυτό σου, ποιά στοιχεία μέσα σου παραμένουν σταθερά και αναλλοίωτα; Ποιά είναι τα ταλέντα σου; Οι αδυναμίες σου; Οι ελπίδες σου;Τα όνειρα σου; Οι φόβοι σου; Πώς σχετίζεσαι με τους άλλους;

Για ν’αγαπήσεις τον αυθεντικό εαυτό σου,

Σταμάτα να κριτικάρεις τις αδυναμίες σου και να κατηγορείς τον εαυτό σου για τα λάθη του. Η υπερβολική κριτική και η αυστηρότητα δε θα σε βελτιώσουν. Αντίθετα, θα οδηγήσουν σε παρατεταμένη αποδοκιμασία του εαυτού σου κι έτσι θα εύχεσαι να ήσουν κάποιος άλλος, να είχες προσπαθήσει κάτι άλλο, να ήσουν κάπου αλλού. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουμε είναι να πιστεύουμε ότι η αυστηρότητα προς τον εαυτό μας θα μας βοηθήσει να γίνουμε καλύτεροι:κι όμως τις περισσότερες φορές, είναι αυτή ακριβώς η αποδοκιμασία που μας παραλύει, μας κάνει να φοβόμαστε και να μην είμαστε αυθεντικοί.
Μην φοβάσαι την «σκοτεινή» σου πλευρά. Ακόμα και οι δυσάρεστες εμπειρίες σου, έχουν συχνά το δικό τους νόημα. Χωρίς την θλίψη, δε θα αναγνωρίζαμε τη χαρά και εάν δεν είχαμε πονέσει ,δε θα καταλαβαίναμε τους άλλους γύρω μας για να τους σταθούμε. Μέσα σου υπάρχουν πολλές πλευρές, εξίσου αληθινές, εξίσου σημαντικές και αυτή η ποικιλομορφία είναι που κάνει τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστό και ενδιαφέρων.
Αγκάλιασε τη δύναμη σου. Ο καθένας από εμάς είναι σημαντικός με τον δικό του μοναδικό τρόπο. Μέσα μας έχουμε τη δύναμη να λάμψουμε, να πραγματοποιήσουμε τα όνειρα μας,να ζήσουμε ευτυχισμένα. Ίσως μια φωνή βαθιά μέσα σου σου λέει «και ποιός/α είμαι εγώ για να τα αξίζω όλα αυτά;». Γιατί όμως όχι; Γιατί να μην τα αξίζεις; Μην επιτρέπεις σε αυτή τη φωνή να σε απομακρύνει από τον αυθεντικό εαυτό σου που είναι σημαντικός.

Πηγή: www.happymind.gr